Przewodnik po fizjologii trawienia, profilaktyce pasożytniczej, probiotykoterapii i ziołowych sposobach na przywrócenie lekkości.
Wielu osobom obecność pasożytów kojarzy się wyłącznie z krajami tropikalnymi lub skrajnym brakiem higieny. Tymczasem według danych epidemiologicznych nawet co trzecia osoba w Europie Środkowej może być nosicielem form przetrwalnikowych owsików, glist czy pierwotniaków (np. Blastocystis hominis, Giardia lamblia).
Źródłem zakażenia bywają nie tylko zwierzęta domowe, ale też nieumyte warzywa i owoce, niedogotowane mięso, a także woda z otwartych kąpielisk. Jeśli bariera kwasu żołądkowego jest osłabiona (np. przez stres lub inhibitory pompy protonowej), jaja patogenów z łatwością przedostają się do jelita cienkiego.
Do symptomów sugerujących zaburzenie równowagi flory i możliwe obciążenie mikrobiologiczne należą:
Tradycyjna kuchnia staropolska obfitowała w gorzkie zioła i kiszonki. Gorycze zawarte w piołunie, goryczce czy mniszku stymulują receptory smakowe T2R na języku i w ścianie żołądka, co powoduje odruchowe wydzielanie kwasu solnego oraz żółci. Żółć stanowi naturalny, silny detergent dezynfekujący treść pokarmową.